Craniosacraal therapie
Craniosacraal therapie helpt je om je lijf en jezelf te voelen en
in contact te komen met wie je in wezen bent.
Ervaringsverhaal
Ze heeft zo’n groot verlangen, maar de uitreiking is al jong bevroren. Haar ouders waren er niet: niet emotioneel nabij, niet emotioneel betrokken. Ze was in de steek gelaten, koud en alleen. Geen warme troostende armen, geen ogen die haar echt zagen, behoeftes de kiem in gesmoord. Ze stond alleen, op eigen benen – veel te vroeg – en leerde voor zichzelf zorgen. Wat ze nodig had raakte ver weg. Haar behoeftes, verlangens en haar gevoelens naar de kerkers van het onderbewustzijn verbannen.
In de sessie vertelt ze over haar omgeving: “Er is niemand voor mij”. Haar woorden klinken wanhopig. Ze snapt er niets van, is het er gewoon niet voor haar? We staan er bij stil en dan vraag ik aan haar of ze zich wel eens uitgesproken heeft. Dat heeft ze niet. Vanuit erkenning en compassievolle aanwezigheid onderzoeken we het uitreiken. Erkenning voor hoe het was geeft een diepe stilte. We duiken verder de diepte in, daar naar waar haar verlangen verborgen is. Waar de uitgedroogde dorst in haar sluimert. Vertraagd verstilt met echte aanwezigheid zijn we er bij. “Wat had je zo gemist?” vraag ik haar. Ze is stil, diep aanwezig in haar lijf. Haar keel gaat op slot, praten lukt niet meer. Grote schaamte welt op, alsof ze dit niet mag voelen, alsof dit er niet mag zijn. Maar we blijven. Met erkennende woorden en in een uitnodiging om te kijken naar het kleine meisje dat ze ooit was, komt er beweging terug. Ze spreekt voorzichtig woord voor woord haar verlangen uit. Ze had vastgehouden willen worden.
Na een tijdje hierbij aanwezig te zijn nodig ik haar uit om te vragen wat ze wil, aan mij. Ze blokkeert, haar stem op slot. Het is alsof ze zich innerlijk terug trekt. En dan met een brok in haar keel en bevende handen vraagt ze voorzichtig en ik reageer. Ik houd haar vast. Tranen stromen. Eerst vol ongeloof en daarna met een diepe opluchting laat ze de aanraking toe. In mijn armen die stevig vasthouden kan zij loslaten. Snikkend vertelt ze dat ze al zo lang erna verlangt zichzelf niet meer bij elkaar te hoeven houden. Eindelijk kan ze huilen, echt huilen. Tranen stromen uit het diepste van haar zijn. Zoals een kind vastgehouden door haar ouders kan zij haar tranen nu ook huilen. Gedragen in handen die horen, handen die werkelijk er zijn en bedding geven. Eindelijk kan ze loslaten, kan ze weer ademen. Er is weer ruimte voor haar. In de aanraking voel ik hoe haar lijf wil bewegen. “Toe maar” zeg ik tegen haar, “volg je lijf maar” en dat doet ze. Ze duwt en duwt en voelt meer en meer haar eigen kracht. Voelt dat ze bestaat. Ze vindt zichzelf terug uit de schaduw en komt in het licht, in het hier en nu. Uit onzichtbaarheid krijgt ze haar eigen zichtbare kleur. Ze gaat naar huis. Voldaan, zacht, aanwezig.
Craniosacraal therapie
Craniosacraal therapie (in het kort cranio) is een lichaamsgerichte therapievorm waarmee er gewerkt wordt met zachte aanraking van het lichaam. Het is een subtiele zachte holistische methode. De aangrijpingspunten binnen cranio zijn het craniosacraal systeem en het bindweefselsysteem.
In de craniosacraal therapie wordt zowel gewerkt met de fysieke structuren in het lijf (zoals organen, bindweefsel, botten, spieren) als ook met emoties, in de vorm van emotioneel lichaamswerk. Er wordt geluisterd naar de wijsheid van het lichaam. Deze wijsheid is leidend.
Door werkelijk en zacht aan te raken zoekt het lichaam de vrijheid van beweging op en kunnen spanning en blokkades die in het lichaam zijn opgeslagen en vastgezet in beweging komen en ontladen.
Een uitgangspunt binnen craniosacraal therapie is dat het lichamelijk, emotioneel en mentaal welzijn met elkaar in verbinding staat (holistisch). Zo kun je bij Cranio terecht met zowel lichamelijke als ook met emotioneel en psychische hulpvragen.
Een ontspannen lijf is fijn wonen
Verder lezen…
Craniosacraal systeem
In de naam craniosacraal therapie zijn de delen ‘cranium’ (de schedel) en ‘sacrum’ (het heiligbeen) met elkaar verbonden. Hiermee wordt geduid naar het craniosacraal systeem waarmee binnen Cranio gewerkt wordt. Dit systeem omvat de hersenen, het ruggenmerg, de hersen- en ruggenmergvliezen (de dura), het centraal zenuwstelsel en de bottige structuren (van schedel t/m stuitje). Alles is met elkaar verbonden, zo heeft het craniosacraal systeem verbinding met alle andere systemen in het lijf en werkt Cranio ook op deze systemen. Ook werkt Cranio door op andere lagen zoals op de emotionele, psychische en energetische lagen.
Bindweefselsyssteem
Binnen Cranio wordt gewerkt met de fascie (het bindweefsel); een groot netwerk dat door ons hele lichaam gaat en alles met elkaar verbindt. Alle structuren in ons lichaam (organen, botten, spieren, zenuwen, bloedvaten) zijn omhuld door fascie. In de fascie kan spanning zitten wat vele oorzaken kan hebben en grote gevolgen, zowel fysiek, emotioneel als mentaal.
Met zachte cranio technieken wordt ruimte gegeven aan de fascie om te bewegen en wordt het uitgenodigd te ontspannen, waarbij het zelfherstellend vermogen van het lichaam wordt aangesproken. Een ontspannen fascie geeft ruimte en vrijheid om te bewegen. Het helpt je om lekker in je lijf te zitten en gemakkelijker in de wereld om je heen te bewegen.
Naast spanning, draagt de fascie herinneringen en emoties in zich. Zo kom je ook in contact met de gevoelslaag. Oude pijnlijke onverwerkte herinneringen/ervaringen en emoties kunnen omhoog komen maar ook kunnen verlangens en behoeftes zich laten zien. Naast de noodzaak om dit te beschermen en vast te houden is er ook een wens tot loslaten. Binnen cranio word je ondersteunt om het verlangen van loslaten te volgen. Zo kunnen de onverwerkte herinneringen/ervaringen en emoties alsnog losgelaten en geheeld worden.
Holistisch
Craniosacraal therapie is gebaseerd op een holistische visie. Beknopt betekent dit dat er geen symptomen of klachten worden behandelt maar de mens als geheel. Lichamelijke klachten hebben vaak een verbinding met het emotioneel en mentaal welzijn en andersom hebben emotionele en mentale klachten ook hun weerslag in het lichaam. Het zijn ‘verstoringen’ die het hele systeem uit evenwicht kunnen brengen. Middels de zachte cranio technieken wordt de wijsheid van het lijf aangesproken en gevolgd, en word je uitgenodigd het evenwicht weer te herstellen.
Voor meer informatie over craniosacraal therapie zie de volgende websites:
Somato Emotional Release
Een verbijzondering binnen de craniosacraal therapie is SER (Somato Emotional Release). Vertaalt naar het Nederlands is dit somatische emotionele ontlading. SER is een vorm van emotioneel lichaamswerk.
Wanneer we iets naars, schokkends of pijnlijks meemaken en we dit op dat moment niet konden verwerken wordt het opgeslagen in het lichaam. Als het waren worden de emotie en gevoelens die je niet kon voelen omdat het te groot en te pijnlijk was on hold gezet, net als hetgeen je had willen doen maar niet kon doen. De expressie is bevroren in tijd.
Het lichaam is een magnifiek systeem die ervoor zorgt dat de opgeslagen pijn zo klein mogelijk blijft zodat je kan blijven functioneren. Op den duur heeft het lichaam steeds meer nodig om de pijn daar te houden waar het is en kan de plek een stoorzender worden die klachten gaat produceren.
Het is alsof je een ballon onder water blijft drukken
Binnen de SER therapie wordt gewerkt met de pijn en emoties die zijn vastgehouden, onderdrukt en geïsoleerd in het lichaam. Met SER kun je met deze opgeslagen herinneringen in contact komen. Je gaat de pijn, de emoties en datgeen wat je had willen doen voelen en dit vervolgens in beweging brengen. Door dit contact kan er ontlading, verwerking en integratie ontstaan waardoor het lichaam niet meer zo hard hoeft te werken om dat wat opgeslagen is vast te houden.
Ervaringsverhaal
Ze ligt op de massagetafel, haar lichaam krimpt ineen, ze kruipt onder de dekens alsof ze zich terugtrekt in een veilig holletje. Haar adem stokt, haar borst lijkt dicht te slaan. Alles in haar wil weg, weg van wat zich aandient.
Ik ben erbij, zacht, rustig, aanwezig. Met mijn stem, mijn aanraking, mijn blik nodig ik haar uit om te blijven, precies daar waar het zo moeilijk is. Langzaam opent zich een laag die lang verborgen lag.
Tranen komen, tranen stromen. De pijn die ooit weggestopt was in de diepte krijgt nu ruimte. Beelden vormen zich, haar lichaam vertelt wat woorden misschien nooit konden zeggen. Haar lichaam wijst de weg, ze laat zien wat gehoord en gezien wil worden. Ze is er niet alleen mee, we zijn samen. Eén been in het hier en nu, één been in wat ooit was. Zonder overspoeling, zo ontstaat juist in dat samenzijn ruimte.
Ik blijf, in zachtheid, in nabijheid, met afgestemde aanraking, een veilige bedding, een blik die haar echt ziet. En dan vindt haar adem haar weg terug. Er komt lucht, ruimte, ontspanning. De rust keert langzaam weer in haar lijf terug, een diepe stilte en verbinding met zichzelf ontvouwt zich. Ze voelt zich gehoord, gezien, aangeraakt.
Als ze even later van de tafel af stapt, is er iets veranderd. Ze staat steviger, krachtiger. Haar ogen zacht en stralend. Ontroerd, verrast en opgelucht zegt ze: “Ik wist niet dat ik dit kon, dat mijn lijf dit wist. Dit gevoel is wat ik al zo lang zoek.” En zo vindt ze zichzelf terug. Stap voor stap komt ze thuis bij zichzelf, in haar lijf, in haar kracht. En in veiligheid, die steeds meer voelbaar wordt.
Craniosacraal therapie
Craniosacraal therapie helpt je om je lijf en jezelf te voelen en in contact te komen met wie je in wezen bent.
Ervaringsverhaal
Klik hier
Ze heeft zo’n groot verlangen, maar de uitreiking is al jong bevroren. Haar ouders waren er niet: niet emotioneel nabij, niet emotioneel betrokken. Ze was in de steek gelaten, koud en alleen. Geen warme troostende armen, geen ogen die haar echt zagen, behoeftes de kiem in gesmoord. Ze stond alleen, op eigen benen – veel te vroeg – en leerde voor zichzelf zorgen. Wat ze nodig had raakte ver weg. Haar behoeftes, verlangens en haar gevoelens naar de kerkers van het onderbewustzijn verbannen.
In de sessie vertelt ze over haar omgeving: “Er is niemand voor mij”. Haar woorden klinken wanhopig. Ze snapt er niets van, is het er gewoon niet voor haar? We staan er bij stil en dan vraag ik aan haar of ze zich wel eens uitgesproken heeft. Dat heeft ze niet. Vanuit erkenning en compassievolle aanwezigheid onderzoeken we het uitreiken. Erkenning voor hoe het was geeft een diepe stilte. We duiken verder de diepte in, daar naar waar haar verlangen verborgen is. Waar de uitgedroogde dorst in haar sluimert. Vertraagd verstilt met echte aanwezigheid zijn we er bij. “Wat had je zo gemist?” vraag ik haar. Ze is stil, diep aanwezig in haar lijf. Haar keel gaat op slot, praten lukt niet meer. Grote schaamte welt op, alsof ze dit niet mag voelen, alsof dit er niet mag zijn. Maar we blijven. Met erkennende woorden en in een uitnodiging om te kijken naar het kleine meisje dat ze ooit was, komt er beweging terug. Ze spreekt voorzichtig woord voor woord haar verlangen uit. Ze had vastgehouden willen worden.
Na een tijdje hierbij aanwezig te zijn nodig ik haar uit om te vragen wat ze wil, aan mij. Ze blokkeert, haar stem op slot. Het is alsof ze zich innerlijk terug trekt. En dan met een brok in haar keel en bevende handen vraagt ze voorzichtig en ik reageer. Ik houd haar vast. Tranen stromen. Eerst vol ongeloof en daarna met een diepe opluchting laat ze de aanraking toe. In mijn armen die stevig vasthouden kan zij loslaten. Snikkend vertelt ze dat ze al zo lang erna verlangt zichzelf niet meer bij elkaar te hoeven houden. Eindelijk kan ze huilen, echt huilen. Tranen stromen uit het diepste van haar zijn. Zoals een kind vastgehouden door haar ouders kan zij haar tranen nu ook huilen. Gedragen in handen die horen, handen die werkelijk er zijn en bedding geven. Eindelijk kan ze loslaten, kan ze weer ademen. Er is weer ruimte voor haar. In de aanraking voel ik hoe haar lijf wil bewegen. “Toe maar” zeg ik tegen haar, “volg je lijf maar” en dat doet ze. Ze duwt en duwt en voelt meer en meer haar eigen kracht. Voelt dat ze bestaat. Ze vindt zichzelf terug uit de schaduw en komt in het licht, in het hier en nu. Uit onzichtbaarheid krijgt ze haar eigen zichtbare kleur. Ze gaat naar huis. Voldaan, zacht, aanwezig.
Craniosacraal therapie
Craniosacraal therapie (in het kort cranio) is een lichaamsgerichte therapievorm waarmee er gewerkt wordt met zachte aanraking van het lichaam. Het is een subtiele zachte holistische methode. De aangrijpingspunten binnen cranio zijn het craniosacraal systeem en het bindweefselsysteem.
In de craniosacraal therapie wordt zowel gewerkt met de fysieke structuren in het lijf (zoals organen, bindweefsel, botten, spieren) als ook met emoties, in de vorm van emotioneel lichaamswerk. Er wordt geluisterd naar de wijsheid van het lichaam. Deze wijsheid is leidend.
Door werkelijk en zacht aan te raken zoekt het lichaam de vrijheid van beweging op en kunnen spanning en blokkades die in het lichaam zijn opgeslagen en vastgezet in beweging komen en ontladen.
Een uitgangspunt binnen craniosacraal therapie is dat het lichamelijk, emotioneel en mentaal welzijn met elkaar in verbinding staat (holistisch). Zo kun je bij Cranio terecht met zowel lichamelijke als ook met emotioneel en psychische hulpvragen.
Een ontspannen lijf is fijn wonen
Verder lezen…
Craniosacraal systeem
In de naam craniosacraal therapie zijn de delen ‘cranium’ (de schedel) en ‘sacrum’ (het heiligbeen) met elkaar verbonden. Hiermee wordt geduid naar het craniosacraal systeem waarmee binnen Cranio gewerkt wordt. Dit systeem omvat de hersenen, het ruggenmerg, de hersen- en ruggenmergvliezen (de dura), het centraal zenuwstelsel en de bottige structuren (van schedel t/m stuitje). Alles is met elkaar verbonden, zo heeft het craniosacraal systeem verbinding met alle andere systemen in het lijf en werkt Cranio ook op deze systemen. Ook werkt Cranio door op andere lagen zoals op de emotionele, psychische en energetische lagen.
Bindweefselsyssteem
Binnen Cranio wordt gewerkt met de fascie (het bindweefsel); een groot netwerk dat door ons hele lichaam gaat en alles met elkaar verbindt. Alle structuren in ons lichaam (organen, botten, spieren, zenuwen, bloedvaten) zijn omhuld door fascie. In de fascie kan spanning zitten wat vele oorzaken kan hebben en grote gevolgen, zowel fysiek, emotioneel als mentaal.
Met zachte cranio technieken wordt ruimte gegeven aan de fascie om te bewegen en wordt het uitgenodigd te ontspannen, waarbij het zelfherstellend vermogen van het lichaam wordt aangesproken. Een ontspannen fascie geeft ruimte en vrijheid om te bewegen. Het helpt je om lekker in je lijf te zitten en gemakkelijker in de wereld om je heen te bewegen.
Naast spanning, draagt de fascie herinneringen en emoties in zich. Zo kom je ook in contact met de gevoelslaag. Oude pijnlijke onverwerkte herinneringen/ervaringen en emoties kunnen omhoog komen maar ook kunnen verlangens en behoeftes zich laten zien. Naast de noodzaak om dit te beschermen en vast te houden is er ook een wens tot loslaten. Binnen cranio word je ondersteunt om het verlangen van loslaten te volgen. Zo kunnen de onverwerkte herinneringen/ervaringen en emoties alsnog losgelaten en geheeld worden.
Holistisch
Craniosacraal therapie is gebaseerd op een holistische visie. Beknopt betekent dit dat er geen symptomen of klachten worden behandelt maar de mens als geheel. Lichamelijke klachten hebben vaak een verbinding met het emotioneel en mentaal welzijn en andersom hebben emotionele en mentale klachten ook hun weerslag in het lichaam. Het zijn ‘verstoringen’ die het hele systeem uit evenwicht kunnen brengen. Middels de zachte cranio technieken wordt de wijsheid van het lijf aangesproken en gevolgd, en word je uitgenodigd het evenwicht weer te herstellen.
Somato Emotional Release
Een verbijzondering binnen de craniosacraal therapie is SER (Somato Emotional Release). Vertaalt naar het Nederlands is dit somatische emotionele ontlading. SER is een vorm van emotioneel lichaamswerk.
Wanneer we iets naars, schokkends of pijnlijks meemaken en we dit op dat moment niet konden verwerken wordt het opgeslagen in het lichaam. Als het waren worden de emotie en gevoelens die je niet kon voelen omdat het te groot en te pijnlijk was on hold gezet, net als hetgeen je had willen doen maar niet kon doen. De expressie is bevroren in tijd.
Het lichaam is een magnifiek systeem die ervoor zorgt dat de opgeslagen pijn zo klein mogelijk blijft zodat je kan blijven functioneren. Op den duur heeft het lichaam steeds meer nodig om de pijn daar te houden waar het is en kan de plek een stoorzender worden die klachten gaat produceren.
Het is alsof je een ballon onder water blijft drukken
Binnen de SER therapie wordt gewerkt met de pijn en emoties die zijn vastgehouden, onderdrukt en geïsoleerd in het lichaam. Met SER kun je met deze opgeslagen herinneringen in contact komen. Je gaat de pijn, de emoties en datgeen wat je had willen doen voelen en dit vervolgens in beweging brengen. Door dit contact kan er ontlading, verwerking en integratie ontstaan waardoor het lichaam niet meer zo hard hoeft te werken om dat wat opgeslagen is vast te houden.
Voor meer informatie over craniosacraal therapie zie de volgende websites:
Ervaringsverhaal
Klik hier
Ze ligt op de massagetafel, haar lichaam krimpt ineen, ze kruipt onder de dekens alsof ze zich terugtrekt in een veilig holletje. Haar adem stokt, haar borst lijkt dicht te slaan. Alles in haar wil weg, weg van wat zich aandient.
Ik ben erbij, zacht, rustig, aanwezig. Met mijn stem, mijn aanraking, mijn blik nodig ik haar uit om te blijven, precies daar waar het zo moeilijk is. Langzaam opent zich een laag die lang verborgen lag.
Tranen komen, tranen stromen. De pijn die ooit weggestopt was in de diepte krijgt nu ruimte. Beelden vormen zich, haar lichaam vertelt wat woorden misschien nooit konden zeggen. Haar lichaam wijst de weg, ze laat zien wat gehoord en gezien wil worden. Ze is er niet alleen mee, we zijn samen. Eén been in het hier en nu, één been in wat ooit was. Zonder overspoeling, zo ontstaat juist in dat samenzijn ruimte.
Ik blijf, in zachtheid, in nabijheid, met afgestemde aanraking, een veilige bedding, een blik die haar echt ziet. En dan vindt haar adem haar weg terug. Er komt lucht, ruimte, ontspanning. De rust keert langzaam weer in haar lijf terug, een diepe stilte en verbinding met zichzelf ontvouwt zich. Ze voelt zich gehoord, gezien, aangeraakt.
Als ze even later van de tafel af stapt, is er iets veranderd. Ze staat steviger, krachtiger. Haar ogen zacht en stralend. Ontroerd, verrast en opgelucht zegt ze: “Ik wist niet dat ik dit kon, dat mijn lijf dit wist. Dit gevoel is wat ik al zo lang zoek.” En zo vindt ze zichzelf terug. Stap voor stap komt ze thuis bij zichzelf, in haar lijf, in haar kracht. En in veiligheid, die steeds meer voelbaar wordt.